| ภาษาไทย | |
| Obszar | Tajlandia i inne |
| Liczba mówiących | ogółem 46–50 milionów; 20 mln jako pierwszy język [1] |
| Ranking | 25. |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki dajskie *Języki tajskie **Język tajski |
| Pismo | tajskie |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | Tajlandia |
| Regulowany przez | ? |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | th |
| ISO 639-2 | tha |
| SIL | THJ |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
 |
|
 |
|
Język tajski - język z rodziny języków dajskich, oficjalny język Tajlandii, używany jako pierwszy język jedynie w centralnej części Tajlandii (wokół Bangkoku). Na północy, południu oraz w regionie północno-wschodnim mówi się odrębnymi językami tajskimi[2][3][4].
Spis treści |
edytuj System fonetyczny
Tajski jest językiem tonalnym, czyli tak samo brzmiący wyraz powiedziany w odpowiednim tonie może mieć do 5 znaczeń.
Przykłady wyrazów o różnym znaczeniu ze względu na ton:
ไม่ - mai (ton opadający) - nie
ใหม่ - mai (ton niski) - nowy, świeży
ไหม - mai (ton wznoszący) - oznacza pytanie
ไหม้ - mai (ton opadający) - palić
Dodatkowo rozróżnienie samogłosek na krótkie oraz długie powoduje, że liczba znaczeń może się teoretycznie nawet podwoić.
edytuj Morfologia i składnia
Jest to język typu SVO (subject-verb-object), czyli o szyku zdania zblizonym do języków europejskich. Wyrazy są nieodmienne, z tego względu pozycja wyrazu w zdaniu określa relacje znaczeniowe.
edytuj Pismo tajskie
Pismo tajskie jest alfabetem sylabicznym, spokrewnionym z alfabetami indyjskimi. Składa się z 44 liter podstawowych (prawie wszystkie to spółgłoski) oraz wielu niesamodzielnych znaków diakrytycznych służących do zaznaczania samogłosek. W alfabecie tajskim nie rozróżnia się wielkich i małych liter. Między wyrazami brak odstępów (z bardzo nielicznymi wyjątkami). Odstępem oddziela się zdania. Samogłoski zaznacza się za, przed, nad lub pod spółgłoską, a niektóre kilkoma znakami z różnych stron! Uwaga: w internecie nie przyjęła się żadna ustalona transliteracja głosek języka tajskiego, tak więc wyraz เกา może być zapisany jako gaw, gao, gaao, gau itd. a używając znaków polskich zapisalibyśmy go np. jako gał.
Spółgłoski można podzielić na trzy klasy: niskie, średnie i wysokie.
Niskie: ค, ฅ, ฆ, ง, ช, ซ, ฌ, ญ, ฑ, ฒ, ณ, ท, ธ, น, พ, ฟ, ภ, ม, ย, ร, ล, ว, ฬ, ฮ
Średnie: ก, จ, ฎ, ฏ, ด, ต, บ, ป, อ
Wysokie: ข, ฃ, ฉ, ฐ, ถ, ผ, ฝ, ศ, ษ, ส, ห
Znajomość klasy spółgłoski oraz długości samogłoski w sylabie (czasem konieczne jest określenie, czy spółgłoska kończąca sylabę jest dźwięczna, czy nie) pozwala określić, jaki ma być ton użyty przy wypowiadaniu sylaby. Dodatkowo ton może zostać modyfikowany odpowiednim markerem (patrz http://thai-language.com/default.aspx?ref=tonecalc).
edytuj Zobacz też
edytuj Linki zewnętrzne
- Dane Ethnologue dla języka tajskego
- thai-language.com
- learningthai.com
- popularny samouczek tajskiego Maanii - มาน
- Virtual Thai Keyboard Freeware
- Alfabet tajski